Je bent hier:--Het verschil tussen coins, tokens en forks

Het verschil tussen coins, tokens en forks

Soms kan het je duizelen. Alle termen in de wereld van cryptocurrencies, want wat  is eigenlijk het verschil tussen een coin, token en een fork? Wij zochten het voor je uit en zetten het op een rij! Als je op de website van coinmarketcap kijkt naar de koersen van verschillende cryptocurrencies, staan er letterlijk duizenden verschillende handelbare valutas. Echter zijn deze niet allemaal hetzelfde: sommige valutas draaien op hun eigen blockchain, terwijl anderen leunen op de blockchain van een andere coin. Grofweg kun je zeggen dat er drie verschillende soorten cryptovalutas zijn: coins, tokens en forks. In dit artikel leg ik de verschillen tussen de drie type cryptovalutas uit.

Coins
Een coin is een cryptovaluta met een eigen blockchain. Wat precies een blockchain is, kun je lezen in het artikel over Bitcoin onder de motorkap. Kort gezegd is een blockchain een methode om vertrouwensloos transacties te kunnen doen. Het doen van deze transacties kost computerkracht en mensen die hun computer berekeningen daarvoor laten uitvoeren worden beloond (mining). Bij een coin hoort dus een heel eigen groep mensen die minen, anders kunnen transacties niet plaatsvinden. Een aantal voorbeelden van coins zijn Bitcoin, Ripple, Ethereum, en Stellar.

De reden waarom ontwikkelaars een nieuwe coin uitbrengen is vaak omdat ze een technologie willen introduceren die niet mogelijk is met bestaande coins. Een voorbeeld is het feit dat de blockchain van Bitcoin (en nagenoeg elke andere coin) openbaar is. Iedereen kan alle transacties van iedereen inzien. Echter is dit niet altijd gewenst, Monero probeert dit op te lossen. Met behulp van een cryptografische techniek beveiligen ze de transacties waardoor niemand (ook niet de ontwikkelaars van Monero) transacties kan inzien.

Forks
Een fork is een term uit Git, een van de meest populaire versiebeheersystemen voor code. Een fork is een afsplitsing van een stuk software wat vervolgens onafhankelijk verder ontwikkeld wordt. Een voorbeeld hiervan is UNIX, een open source besturingssysteem uit de jaren 60. Deze is vele malen geforkt, waarvan er eentje Linux is geworden (het besturingssysteem waar bijvoorbeeld Ubuntu op draait). Een andere fork van UNIX is NetBSD, wat de basis is geworden voor Mac OS. Mac OS en Linux hebben beide dus dezelfde onderliggende basis (UNIX)!

Soft en hard fork
Binnen de cryptovalutas zijn er twee soorten forks: een soft fork en een hard fork. Beide forks gaan om een aanpassing van de regels, zoals het aanpassen van de maximale block grootte of het mining algoritme. Bij een fork moeten alle gebruikers de software updaten. Dit is nogal een opgave voor een gedecentraliseerd systeem!

Als de oude regels compatibel zijn met de nieuwe regels gaat het om een soft fork. Bijvoorbeeld het verlagen van de maximale block grootte. In de begindagen van Bitcoin bestond deze niet, later werd een maximale block grootte van 1 megabyte (1 MB) ingesteld. In dit geval zijn de nieuwe regels compatibel met de oude. De oude regel is “accepteer elke block met willekeurige grootte” en de nieuwe is “accepteer alleen blocks kleiner dan 1 MB”. Als iemand zijn software niet update en er komt een nieuwe block binnen, zal deze kleiner dan 1 MB zijn. Dat is prima voor zowel de oude als nieuwe regels. Bij een soft fork hoeft dus niet iedereen tegelijkertijd naar de nieuwe regels te switchen.

Bij een hard fork zijn de nieuwe regels niet compatibel met de oude regels. Nu is de oude regel “maximale block grootte is 1 MB”. Als deze verhoogd moet worden naar 2 MB is dat een hard fork. Want als er een block binnenkomt van 1.5 MB is dat prima voor de nieuwe regels en niet goed met de oude regels. Om een verhoging van de maximale block size door het systeem te krijgen moet iedereen dus tegelijkertijd de nieuwe regels accepteren. Hard forks worden over het algemeen pas geaccepteerd wanneer minstens 95% van de gebruikers akkoord is.

De mensen die niet overstappen naar de nieuwe regels updaten hun software niet en gaan door met de oude regels. In dit geval splitst de blockchain in tweeën: tot het moment van de hard fork is er maar 1 coin, maar na de hard fork zijn er 2 coins. Eentje met de oude regels en eentje met de nieuwe regels. Zolang er gebruikers zijn bij beide, zullen ze naast elkaar blijven bestaan. Hieronder volgen een paar voorbeelden van bekende hard forks.

Litecoin

Litecoin
De bekendste cryptovaluta fork is ook de eerste: Litecoin. De oprichter van Litecoin, Charlie Lee, heeft 13 oktober 2011 de code van Bitcoin geforkt en tot Litecoin gemaakt. Vervolgens is Litecoin zijn eigen weg gegaan en zijn er een aantal dingen veranderd ten opzichte van Bitcoin:

  • De transactietijd is 2.5 minuut in plaats van 10. Dit zou transactietijden moeten versnellen
  • Het maximum aantal Litecoins is vier keer hoger dan het maximaal aantal Bitcoins
  • Het mining algoritme is veranderd van SHA-256 naar Scrypt

Dit laatste punt is erg belangrijk om in context te zetten. Tot 2011 werd Bitcoin mining vooral gedaan door GPUs, aangezien specifieke mining hardware toen nog niet bestond. In 2011 kwamen FPGAs in opkomst (Field Programmable Gate Arrays), welke veel sneller dan GPUs konden minen. Kort gezegd zijn FPGAs speciale computerchips waarbij je de chip zelf kunt programmeren. Dit in tegenstelling tot een CPU of GPU waarbij de chips niet programmeerbaar zijn, maar je software moet schrijven die op de chip draait. Dit maakt FPGAs veel en veel sneller voor specifieke toepassingen.

De stap van FPGA naar ASIC werd snel gemaakt: een ASIC (Application Specific Integrated Circuit) is een specifieke chip die niet programmeerbaar is. Met de komst van de ASIC werd GPU mining zinloos, maar ASICs waren duur en de gemiddelde persoon koopt geen ASICs. Hiermee werd mining verbannen naar grote mining farms waardoor decentrale aspect van Bitcoin in gevaar kwam.

Charlie Lee wilde dit oplossen door het mining algoritme veel moeilijker te maken. Het Scrypt algoritme heel veel meer geheugen nodig, waardoor het nagenoeg onmogelijk werd geacht om er een ASIC voor te bouwen. Echter zijn er sindsdien toch Litecoin ASIC miners beschikbaar gekomen.

Bitcoin X
Een ander soort fork is die van Bitcoin Cash. Al jaren zijn er discussies om Bitcoin te schalen naar meer transacties per seconde.

Bitcoin

Bij Bitcoin wordt er per 10 minuten 1 block gevonden en in 1 block passen ongeveer 2000-3000 transacties (1 MB). Het Bitcoin netwerk kan dus niet meer dan enkele transacties per seconde aan. Meer mining computers maakt het netwerk niet sneller, maar veiliger. Een van de mogelijke oplossingen die werd ontwikkeld was SegWit, echter gebeurde dit voornamelijk achter gesloten deuren en lang niet iedereen was het eens met de voorgestelde oplossing. Een groep ontwikkelaars en miners heeft eind 2017 besloten om zelf een hard fork uit te brengen genaamd Bitcoin Cash. Bij Bitcoin Cash passen er 8 keer zoveel transacties in een block (8 MB), terwijl Segwit werd geïntroduceerd in het bitcoin netwerk.

Er waren nu dus twee varianten van Bitcoin: Bitcoin en Bitcoin Cash. Beide zijn verder identiek. Echter omdat het om een hard fork gaat, hebben beide hun eigen blockchain, miners, etc. Sindsdien zijn er veel meer hard forks op Bitcoin uitgevoerd:

  • Bitcoin, met SegWit
  • Bitcoin Cash, met een 8 MB block size
  • Bitcoin Unlimited, met een unlimited block size
  • Bitcoin Gold, met een ASIC resistant mining algoritme
  • Bitcoin Private, Bitcoin maar dan met versleutelde transacties. Bitcoin private is een “merge fork” tussen Bitcoin en Zclassic, een fork van Zcash. Zcash lijkt in Monero in dat het versleutelde transacties biedt
  • Bitcoin Diamond, Bitcoin met het lightning network, een alternatieve methode om meer transacties te kunnen verwerken. Lightning is al geintegreerd in Litecoin
  • Ook andere bekende coins zijn forks van Bitcoin, zoals Dogecoin, Namecoin en Peercoin

Ethereum vs. Ethereum Classic
Forks kunnen ook ingezet worden voor iets anders dan een nieuwe coin starten. Je start met een hard fork een chain split.

Ether

Je kunt zelf bepalen vanaf welke block deze chain split start, waarmee een stuk van de blockchain ongedaan gemaakt kan worden. Dit gebeurt natuurlijk niet zomaar: in de regel moet 95% van de gemeenschap het eens zijn voordat zo’n fork ingezet wordt.

Een bekend voorbeeld komt uit de begindagen van Ethereum. In 2016 zat er een bug in de code van Ethereum waardoor er $100 miljoen aan Ethereum gestolen was. Er was consensus van de hele gemeenschap om de bug te fixen en een hard fork uit te voeren op de block voor de hack, waardoor de hack nooit plaatsgevonden heeft. De nieuwe coin heet “Ethereum” (ETH), terwijl de oude “Ethereum Classic” (ETC) heet. Er zijn nog steeds mensen die handelen in en ontwikkelen aan ETC, omdat zij het niet eens waren met deze beslissing. Het zou namelijk de geloofwaardigheid van de coin in gevaar brengen. Dit is weliswaar een minderheid, maar ETC staat nog steeds hoog in de top-100 lijst van meest waardevolle crytpovalutas.

Tokens
Een token is geen coin en ook geen fork, maar een eenheid van waarde dat berust op een andere blockchain. Meestal is dat Ethereum. Sommige coins, zoals Ethereum of Cardano, bieden zogenoemde “smart contracts” aan. Hiermee is het mogelijk om data op te slaan in een blockchain en de blockchain als soort database te gebruiken. Je zou dit kunnen zien als gigantische Excel sheet, hoewel je met smart contracts nog veel meer kunt doen. Als ontwikkelaar kun je met zo’n platform een nieuw tabblad in de sheet maken en daarin bijhouden wie hoeveel tokens bezit. Je creëert een grote pot met tokens (100 miljoen bijvoorbeeld) en kunt vervolgens deze tokens aan andere mensen geven, zoals hieronder:

Token database met twee tokens en 4 token holders in Token2.

Deze tokens kunnen vervolgens verhandeld worden op exchanges, etcetera. Zoals alle transacties moet je wat betalen aan de miners. Je betaalt de miners niet in tokens uit, maar in de valuta van de coin waar de token op berust is. Als het bijvoorbeeld gaat om een Ethereum token, betaal je de transactiekosten in ETH!

Een token heeft qua cryptovaluta dus niet echt een innovatieve waarde, maar de manier hoe de token gebruikt wordt geeft het waarde. Vaak worden tokens geïntegreerd in de ontwikkeling van een nieuw ecosysteem. Zoals Golem: een project waarbij je computertijd kunt verhuren en daar Golem tokens voor terugkrijgt.

Vaak wordt bij de introductie van een token een ICO gehouden, een Initial Coin Offering. Hierbij kun je investeren in een project bij de uitgifte van de tokens. Dit kan erg lucratief zijn, aangezien je onder de eerste investeerders van een project bent. Echter moet je uiteraard ook oppassen, het is relatief simpel om wat tokens te maken en deze de wereld in te gooien.

Conclusie
Er zijn drie type cryptovalutas:

  • Coins: een eigen blockchain implementatie met eigen netwerk van miners
  • Forks: een kopie van een bestaande blockchain implementatie waarna onafhankelijk verder ontwikkeld wordt
  • Tokens: een eenheid van waarde die rust op een andere coin

Hopelijk heb je er wat van opgestoken en als je nog vragen hebt hoor ik het graag op het forum, waar we een speciale post aan deze materie hebben gewijd!

Door | 2018-05-16T10:15:35+00:00 1 mei 2018|Categorieën: Nieuws|Tags: , , | BlockTalk reacties

Comments on Het verschil tussen coins, tokens en forks